Duivel tegen Engel

Ik wist beter, maar ik deed het toch. 

Ik was niet meer dezelfde man die ze vroeger kende. 

Briella sprak me erop aan. Vrouwenversierder, allergisch voor vaste relaties en gelukkig vrijgezel. Ze had niet door dat de tiener die ze kende, was veranderd. Ze zag me nog steeds als de jongen die haar zus op een schoolfeest had laten zitten, meer dan tien jaar geleden. Ik was die jongen niet meer, maar ik had er geen behoefte aan dat ze meer in me zag. Niemand anders deed dat, dus waarom zij wel. 

Ze was een lieve, sexy, alleenstaande moeder met rondingen die beter verdiende dan ik. 

Ze gaf zo veel van zichzelf aan iedereen, dat ik me afvroeg hoe ze aan het eind van de dag nog iets overhield. Moeder, ondernemer, vrijwilliger… maar het enige wat ik zag, was de vrouw die schuilging onder alle maskers die ze droeg. Lief, sterk, gepassioneerd en de meest geweldige vrouw die ik ooit had gekend. 

Ze dacht dat ik de duivel was. Misschien was ik dat ook wel. Maar zij was absoluut een engel. Eentje die ik niet verdiende. Eentje die ik niet kon weerstaan.