Het Nieuwe Leven

Bij uitgeverij Ambo verscheen Dante Alighieri's 'Het nieuwe leven' in de vertaling van Frans van Dooren, een verbeterde herdruk van de uitgave uit 1988 bij Kwadraat: 'Vita nuova: het nieuwe leven'*. Van Dooren is groot geworden als pleitbezorger en vertaler van de Italiaanse dichtkunst en, zoals altijd, is deze vertaling voorbeeldig ingeleid, toegelicht en van noten voorzien. Dat kan de lezer een aardig stuk op weg helpen bij het begrijpen van dit curieuze boek. Dante beschrijft in ruim dertig gedichten, vooral sonnetten, zijn platonische passie voor Beatrice en zijn verdriet om haar dood op jonge leeftijd. In een verbindende prozatekst geeft hij zelf analytisch commentaar op de gedichten. De vorige vertaling van dit jeugdwerk van Dante was van H. W. J. M. Keuls, die er in 1957 de Nijhoffprijs mee won. Van Doorens vertaling is beter, soepeler en natuurlijker, maar regels als 'Volmaakt vervuld van zoete zaligheid / is wie mijn liefste ontwaart tussen de vrouwen' klinken wel zoetsappig, vergeleken bij wat Dante schrijft.