Çocukluk

12 Ağustos 18'de (onuncu doğum günümden sadece üç gün sonra, bana böylesine harika hediyeler verildiğinde), sabah saat yedide Karl Ivanitch'in kafamın yanındaki duvara bir tokat atmasıyla uyandım. şeker kağıdı ve bir çubuktan yapılmış sineklik. Bunu o kadar sert yaptı ki, yatağımın meşe sırtına asılmış koruyucu azizimin resmine çarptı ve ölü sinek buklelerime düştü. Yorganın altından dışarı baktım, hala titreyen görüntüyü elimle sabitledim, ölü sineği yere fırlattım ve uykulu, öfkeli gözlerle Karl Ivanitch'e baktım. Beline aynı kumaştan geniş bir kemerle bağlanmış, alacalı renkli, vatkalı bir sabahlık, püsküllerle süslenmiş kırmızı örgü bir şapka ve keçi derisinden yumuşak terliklerle duvarların etrafında yürümeye ve onlara nişan almaya devam etti. ve tokat atarak uçar.