Beschreibung des Verlags

W swej pracy Alina Nowak-Romanowicz dokonuje podziału materiału na najważniejsze działy. Są to: muzyka instrumentalna, opera, pieśń, muzyka religijna i wreszcie teoria. We wszystkich wykazuje najważniejsze tendencje i kierunki rozwoju, sięga po dzieła najcenniejsze i najbardziej reprezentatywne przykłady twórczości. Analizy muzykologiczne ogranicza do ukazania zjawisk najistotniejszych, tych które decydowały o znaczeniu dzieł oraz ich specyfice na ogólnoeuropejskiej arenie działań artystycznych.

Dla sposobu oceny muzyki polskiej oraz zrozumienia procesów jej rozwoju, Alina Nowak-Romanowicz sięga po szeroki kontekst. Sięgnijmy po jej słowa: „W rozważaniach nad muzyką polską omawianego okresu nie wolno pominąć zależności jej stylu od specyficznych czynników pozamuzycznych, przede wszystkim socjologicznych, jak również od ogólnych ideologii artystycznych wówczas panujących. Nie wolno zapominać, że w Polsce, jak rzadko gdzie, sztuka rozwijała się pod przemożnym wpływem wydarzeń polityczno-społecznych. Wymienić tu trzeba wyznaczenie odrębności stylistycznej naszej muzyki, jakim była «narodowość»”.

Za datę otwierającą polski klasycyzm muzyczny Alina Nowak-Romanowicz przyjmuje rok 1750 – rok pojawienia się pierwszej polskiej symfonii jako gatunku najbardziej reprezentatywnego dla stylu klasycznego w muzyce wszystkich krajów europejskich. Co się tyczy roku 1830, jako daty zamykającej okres klasycyzmu polskiego, ma on rozgraniczać klasycyzm i romantyzm w aspekcie różnic stylistycznych. Alina Nowak-Romanowicz precyzyjnie wykazuje, że już w twórczości Józefa Elsnera i Karola Kurpińskiego z lat 1815–20 można odnaleźć zapowiedzi przełomu stylistycznego, ale dopiero ich uczniowie: Ignacy Feliks Dobrzyński, Józef Krogulski, Józef Nowakowski, wkroczą na drogę przemian stylistycznych, która doprowadzi do romantyzmu. Droga ta będzie znaczona pogłębianiem środków wyrazu, szeroko zakreślanymi łukami melodii, wzbogacaniem pomysłów harmonicznych, kontrastowaniem faktury, wzbogacaniem efektów wirtuozowskich oraz bardziej oryginalnym opracowywaniem materiału folklorystycznego. Niemałą rolę w tych przemianach odegra młodzieńcza twórczość Fryderyka Chopina, zapoczątkowująca dominację stylu romantycznego, ugruntowaną jego koncertami fortepianowymi powstałymi w latach 1829 i 1830.

Cykl wydawniczy „Historia Muzyki Polskiej” składa się z 12 tomów omawiających kolejne epoki historii muzyki: średniowiecze, renesans, barok, klasycyzm, romantyzm, okres między romantyzmem a współczesnością i współczesność. Wszystkie książki wchodzące w skład cyklu, zostały napisane przez wybitnych muzykologów, znawców okresów, którym poświęcili swoje prace.

GENRE
Kultur und Unterhaltung
ERSCHIENEN
2015
31. August
SPRACHE
PL
Polnisch
UMFANG
413
Seiten
VERLAG
NCK - Narodowe Centrum Kultury
GRÖSSE
6.4
 MB