La Rabistoj

Frederiko Schiller en La Rabistoj, ĉi tie en Esperanto-traduko de D-ro L. L. Zamenhof, prezentas unu el la plej fajraj komencoj de moderna dramo. Verkita en 1781 dum la germana Sturm und Drang-epoko, la verko eksplodas per juneca protesto kontraŭ aŭtoritato, hipokriteco kaj la korupto de la mondo. En la centro staras Karolo Moor, nobla sed ŝanceliĝanta animo, kies indigno kontraŭ sia tempo transformiĝas en ribelon, kulpon kaj tragikan memekzamenon. La dramo akrigas la kontraston inter idealisma liberec-aspirado kaj kruda krimemo pere de la cinika, danĝere alloga Spiegelberg kaj la grupo de junuloj ĉirkaŭ ili. Samtempe la intrigo enportas personan doloron: Amalio, turmentata de perdita amo, frontas la senhontan Franciskon, ĝis la revelacio ke Karolo ankoraŭ vivas renversas ĉion. Ĉe la bordo de Danubo, inter natura beleco kaj interna disfalo, Moor meditas pri senkulpeco, honoro kaj la prezo de senbrida ambicio. Tiu ĉi pasia klasika dramo restas profunda meditado pri libereco, respondeco kaj la eblo de savo. Ĉi tiu eldono estas tute restaŭrita per moderna typografio kaj propra kovrildesigno.