Żelu

Ta książka nie zostałaby napisana, gdyby nie moje osobiste doświadczenie tego, kim jej bohater był kiedyś i tego, kim jest teraz. Wobec cudu w jego życiu, o którym usłyszałam z relacji bliskich mu osób i który zobaczyłam też na własne oczy, nie potrafiłam pozostać obojętna. „Paweł, czy Ty wiesz, jak wielu ludzi potrzebuje o tym usłyszeć?” – zadałam pytanie, które niemal od razu przerodziło się w propozycję napisania książki – tej, którą, Czytelniku, właśnie trzymasz w dłoni. „A poza tym – dodałam, spoglądając na Pawła porozumiewawczo – Ty przecież wiesz, że JESZCZE WSZYSTKIEGO NIE SKOŃCZYŁEŚ. Więc najwyraźniej… właśnie masz ku temu całkiem dobrą okazję!”

Spotkanie z „Żelem” i podróż przez historię jego powrotu ze śmierci do życia może stać się dziś szansą i zaproszeniem także dla każdego z nas do zadania sobie kilku ważnych pytań. Czy coś – lub ktoś – czeka na nas po „tamtej stronie”? Czy cuda nadal mogą przydarzyć się zupełnie zwykłym ludziom? Oraz… w czym ulokować nadzieję, gdy po ludzku ratunek jest już po prostu niemożliwy?

A co jeśli czytając tę książkę nagle, Czytelniku, zaczniesz mieć wrażenie, że jej głównym bohaterem wcale nie jest „Żelu”? Jeśli tak się stanie, wtedy… pozwól tej książce przeczytać Ciebie. Bo, kto wie – może kończąc jej ostatni rozdział, rozpoczniesz zupełnie nowy – Twój własny? (Anna Tomczyk)