داستانهای سیا‪ه‬

«داستان‌های سیاه» مجموعه‌ای از ۱۴ روایتِ منظوم است که با رویکردی رادیکال و افشاگرانه، جراحت‌هایِ عمیقِ تمدنِ کنونی را به تصویر می‌کشد. مسئله‌ی مرکزیِ اثر، واسازیِ قساوتِ سیستماتیکی است که در پوششِ مفاهیمی چون «عدالت»، «غیرت» و «حکمتِ الهی» پنهان شده است. نویسنده با روایتِ تراژدی‌هایی از «فروشِ کلیه» تا «اعدام‌هایِ ایدئولوژیک»، پرده از تجارتِ خونینِ تمدنی برمی‌دارد که در آن جانِ انسان و حیوان، بی‌ارزش‌تر از «مستطیلِ بهادار» (شناسنامه) است.

ساختارِ رواییِ کتاب، مسیری است از تاریکیِ مطلقِ مسلخ تا فراخوانِ بیداری. شهسواری با بهره‌گیری از آرکتایپ‌هایی نظیرِ «سیمبا» و «پدرِ دژخیم»، تضادهایِ میانِ «قانونِ رهایی» و «شریعتِ قساوت» را کالبدشکافی می‌کند. هر داستان، تکه‌ای از پیکره‌یِ رنجورِ جامعه است که به بررسیِ بازتولیدِ خشونت و نقدِ رادیکالِ وراثتِ عقیده می‌پردازد. این مجموعه، دعوتی است برای گذار از وهمِ مقدسات به سویِ واقعیتِ عریانِ جهان.

در راستایِ دکترینِ «جان‌گرایی» و نشرِ سبز، این اثر کاملاً به صورتِ دیجیتال و متن‌باز منتشر شده است. «داستان‌های سیاه» با نفیِ کاملِ نسخه‌یِ کاغذی و تأکید بر حفظِ تنِ درختان، نمادی از هم‌سوییِ «اندیشه‌ی رهایی‌بخش» با «اخلاقِ زیست‌محیطی» است. این اثر به مخاطب می‌آموزد که برای پایان دادن به چرخه‌یِ تکرارِ جنایت، باید پیش از هر چیز، «قانونِ نفیِ آزار» را به تنها ستونِ اخلاقیِ زیستِ انسانی بدل کرد.