The Bucolics And Eclogues

Bucolica Vergilii, saeculo I a.C.n. composita, sub imagine pastorali simplici et eleganti latet plena meditatio de exilio, libertate, fortuna, amore, et vi carminis. In primis eclogis Meliboeus et Tityrus contrarias sortes rusticorum ostendunt, dum alia carmina Corydonis ardorem, Menalcae et Damoetae certamen, atque artes poeticas inter pastores celebrant. Hic Vergilius formas Graecas ad Romanam elegantiam transfert, ita ut humilis vita agrestis simul suavitatem, aemulationem, et dignitatem litterariam accipiat. Progressu operis, Daphnis quasi numen bucolicum laudatur, Silenus c*m sapientia cosmologica coniungitur, et quarta ecloga auream aetatem, pacem, atque renascentem ordinem mundi canit, spe novi saeculi Augustei plena. Postea fabulae mythologicae et lamentationes de Pasiphae, Scylla, Tereo, et Gallo amoris dolorem ac furoris vim aperiunt, dum Moeris et Lycidas de agris amissis et memoria cantuum conqueruntur. Ultimae eclogae demonstrant quomodo amor, dolor, et poesis in una voce pastorali coalescant. Totum opus lectori offert imagines ruris, tristitiam temporum, et perpetuam pulchritudinem artis Latine perfectae. Haec editio plene restaurata est c*m typographia moderna et conspectu personali.