Verleid

In het werk van Manuel García is verleiding zelden luid. Ze komt binnen via een glimlach, een vraag, een hand die te lang blijft liggen. Zijn personages zijn mannen die hun eigen aarzeling overwinnen en zich overgeven aan iets wat ze misschien niet hadden moeten beginnen, maar niet meer kunnen stoppen.

Het titelverhaal is het meest tedere én het meest spannende van de bundel. Tony, alleen in zijn winkel bij sluitingstijd, wordt aangesproken door een jongeman wiens openheid hem zowel irriteert als aantrekt. Wat volgt is een avond waarin onschuld en verlangen elkaar in evenwicht houden.

Op de bank, met de whisky nog warm in hun glazen, raakten hun lippen elkaar voor het eerst. Tommy’s hand lag licht op Tony’s dij, vragend, terwijl de stilte van het appartement hen omhulde. Elke aanraking was voorzichtig, alsof ze beiden wisten dat ze een grens overstaken die ze niet meer terug konden nemen.

Een bundel die de lezer achterlaat met de zachte, hardnekkige echo van een eerste overgave.