Dodelijke obsessie

Dominik

Abbey is de enige die de stemmen in mijn hoofd stil krijgt. Ze is mijn veilige haven. Mijn reden van bestaan. Mijn meisje.

Het leven probeert echter alles om ons uit elkaar te houden en wanneer ik haar eindelijk heb, raak ik haar net zo snel weer kwijt. Ze rukt mijn hart uit mijn borst en loopt zonder om te kijken mijn leven uit.

In de jaren die volgen zijn ramen met tralies en hoge hekken mijn thuis.

Nooit denk ik Abbey nog terug te zien, maar dan biedt mijn celgenoot me een uitweg uit deze hel en zodra ik buiten sta, heb ik maar één doel.

Ik zal Abbey vinden en deze keer zal niets of niemand mij uit haar leven krijgen. Zelfs niet de dreigende gevaren uit het verleden, haar nieuwe leven of zijzelf.

Wat ik er ook voor moet doen, Abbey zal weer zijn wat ze altijd al is geweest. Van mij.



Abbey

Een geweldige baan, leuke vriendinnen en een verloofde. Ik heb alles wat ik me maar kan wensen. Althans. Dat wil zeggen als ik niet te veel stilsta bij het feit dat de naam op het kaartje aan mijn doktersjas niet de mijne is.

Dr. Anna Deans. De naam die mijn collega's en mijn vriendinnen voor me gebruiken.

Alleen mijn verloofde Julian weet de waarheid. Julian gaf me deze nieuwe identiteit. Weg van het verleden. Weg van de man door wie ik alles kwijtraakte: Dominik Orlov.

Maar hoe hard ik ook mijn best doe, dit leven voelt niet als het mijne, en de tijd die is verstreken is niet genoeg om Dominik uit mijn hoofd te krijgen.

Met mijn huwelijk in aantocht besluit ik in een opwelling om Dominik op te zoeken, maar dan kom ik tot een schokkende ontdekking. Hij is vrijgelaten en het duurt niet lang voor ik besef dat hij nooit echt weg is geweest.

En dan word ik gedwongen een keuze te maken. Dit nieuwe leven of teruggaan naar het enige dat ooit echt heeft gevoeld, maar me bijna kapot heeft gemaakt?