ALKOHOLE

Streszczenie :



Większość tekstów o Alkoholu jest już publikowana w różnych czasopismach. Zbiór został opatrzony podtytułem "Wiersze 1898 - 1913". Ze względu na swoją złożoność strukturalną i ambicje projektu, praca ta jest bardziej chaotyczna niż chronologiczny lub ustalony porządek wierszy. Odnotowuje się odmowę porządku tematycznego i chronologicznego, pewien szacunek dla naprzemienności między tekstami długimi i krótkimi oraz między klasycznym i nowoczesnym, a także równowagę między tekstami muzycznymi, obrazowymi i popularnymi, symbolicznymi i kubistycznymi. Jego twórczość podziwiają poeci surrealiści, tacy jak André Breton i Louis Aragon, którzy postrzegają ją jako wyznacznik standardów współczesnej poezji. Apollinaire łączy w sobie zwroty patetyczne, tragiczne, liryczne, satyryczne, bufoniczne i epickie (te ostatnie są silnie obecne w przekazie dawnych reńskich legend i wulgarnych pieśni).



Złożona struktura Alcools ma wewnętrzną logikę. I nawet jeśli prezentacja wierszy nie respektuje porządku chronologicznego wywołanych zdarzeń, ani porządku tworzenia, to subtelna gra poety złożona z pęknięć i balansów, kontrastów i fantazji udaje się połączyć różne tematy tej kompozycji.



Pierwszy wiersz "Strefa" (co w języku greckim oznacza "pas" i tutaj daje pojęcie klamry) nadaje zbiorowi strukturę, która jest zarówno okrągła jak i symetryczna. Tak naprawdę praca zaczyna się w Auteuilu: "Idziesz do Auteuilu, chcesz wrócić do domu pieszo" i kończy w tym samym miejscu: "Po powrocie do Auteuilu usłyszałem głos".



W Alcools Apollinaire łączy dziewięć wierszy nadreńskich inspirowanych pobytem w Niemczech i dzieli się swoimi wspomnieniami. Znajdziemy tam :



- Struktura wierszy inspirowanych miłością (poświęconych młodej Angielce Annie Playden i Marie Laurencin) nabiera kształtu, a zwłaszcza cykl miłosnych rozpadów, które można znaleźć w takich wierszach jak "Mai", "Les Colchiques", "La Chanson du Mal Aimé", "Aubade chantée à Laetere",

"Zmierzch", "La blanche neige", "Annie", "L'Adieu", "La tzigane", "Les cloches", "Un soir", "La Dame", "L'Émigrant de Landor Road" (dla Annie) i "Zone", "Le pont Mirabeau", "Marie", "Cors-de chasse", "Le Voyageur" (dla Marie);



- nostalgiczne wiersze, które śpiewają o ukochanej osobie i wszechświecie z "Clotilde", "La maison des morts", "Autonome malade", "À la santé", "Les poèmes rhénans";



- wiersze, które bardziej precyzyjnie ucieleśniają nowego ducha w gatunku poetyckim (w ich estetyce lub w ich wezwaniu do nowego świata). Zbiór, który odwołuje się do różnych wierszy, których podmioty uciekają od rzeczywistości, aby śpiewać poezję w całej jej mocy: "La porte",

"Znak", "Procesja", "Merlin i staruszka", "Złodziej", "Pustelnik", "Piekło", "Światło księżyca", "Vendémiaire".







Jeśli podoba ci się podsumowanie książki, kup teraz polską wersję cyfrową tej książki za niską cenę filiżanki kawy.



—



Jaki jest poziom językowy tego tekstu?



Poziomem tego tekstu jest A1, co oznacza, że może on być czytany bez trudu przez początkujących (dorosłych lub dzieci).



Przejdź do "BilingualBookstore.com" po obcojęzyczną wersję tej książki.