Zborowski

Gdy wpada w gniew, niczym wściekły pies, uderza śmiertelnie boleśnie!


Straceniec, którego niewiele szczęścia w życiu spotkało. Wespół z kozacką duszą , Nikoforem Hunią oraz łasym na złoto Bohuszem, brnie w czeluść czarciego kotła. Tam, gdzie smaży się już wielu z tych, których posiekał szablą głodną krwi.

Dumne nazwisko, do którego lgną wywołańcy i hultaje jest mu tylko ciężarem. Pamięć o strasznym ojcu ściętym pod krakowską basztą Lubranką skazała go na żywot tułacza i najmity.


Samuel Zborowski niesie tylko swoją szablę i honor. Ale jedno i drugie droższe jest mu niż życie.



Mocną – jeśli nie najmocniejszą – stroną Autora są dialogi. Tak jest i tym razem – mięsiste, z nerwem, bez nadużywania archaizmów, a więc grzechu tak często popełnianego przez pisarzy po raz pierwszy próbujących sił w powieściach osadzonych w konkretnych realiach historycznych. Myślę że Komuda książkami inspirowanymi Rzeczpospolitą szlachecką wyrobił sobie tak mocną pozycję, że każdy kolejny Autor, który podejmie tę tematykę, musi się liczyć z porównaniami z jego prozą. Jak mawiają komentatorzy piłkarscy o geniuszach boisk: to klasa sama w sobie.