ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ‪Υ‬

Θεσ­σα­λο­νί­κη, 1927. Στο μο­τί­βο της οξυμ­μέ­νης κοι­νω­νι­κής κα­τά­στα­σης, ο «Ερη­μί­ας», στέ­λε­χος της Κομ­μου­νι­στι­κής Νε­ο­λαί­ας, κα­τα­δί­δει στην υπη­ρε­σία Ασφα­λεί­ας όσα υπο­πί­πτουν στην αντί­λη­ψη του και συμ­βάλ­λει στην εξάρ­θρω­ση της κομ­μα­τι­κής ορ­γά­νω­σης του ΚΚΕ σε όλη την πε­ρι­ο­χή. Πρό­θε­ση αυτής της ιστο­ρι­κής έρευ­νας είναι να συ­νει­σφέ­ρει στην ιστο­ρία του ρι­ζο­σπα­στι­κού κοι­νω­νι­κού κι­νή­μα­τος και, ειδι­κό­τε­ρα, στο ζή­τη­μα της ανά­πτυ­ξης του σε σχέ­ση με την κα­τα­σταλ­τι­κή πο­λι­τι­κή του κρά­τους. Η από­στα­ση από τη δε­κα­ε­τία του 1920 είναι ήδη με­γά­λη, αν παρ­θούν υπό­ψη και οι σο­βα­ρές αλ­λα­γές τις οποί­ες συ­νι­στούν οι πα­γκό­σμι­ες κοι­νω­νι­κές-πο­λι­τι­κές εξε­λί­ξεις. Έτσι, δεν είναι πια ένα εγ­χεί­ρη­μα ιδι­αί­τε­ρα τολ­μη­ρό η ανα­φο­ρά στις πτυ­χές του κρα­τι­κού μη­χα­νι­σμού και του κοι­νω­νι­κού κι­νή­μα­τος που συμ­με­τεί­χε ο χα­φι­ές «Ερη­μί­ας», ή η δι­α­τύ­πω­ση ιστο­ρι­κών δι­α­πι­στώ­σε­ων για το μπλοκ θε­σμών και κουλ­τού­ρας των δύο αυτών σχη­μα­τι­σμών. Από την άλ­λη πλευ­ρά, η ιστο­ρι­κή προ­σέγ­γι­ση των πο­λι­τι­κών υπο­κει­μέ­νων δεν πρέ­πει να εκ­κλη­φθεί ως προ­βο­λή του πα­ρό­ντος στο πα­ρελ­θόν, δη­λα­δή ως μία κρι­τι­κή που χρη­σι­μο­ποιεί ση­με­ρι­νά δε­δο­μέ­να της πο­ρεί­ας και κα­τά­λη­ξης του πα­γκό­σμιου επα­να­στα­τι­κού κοι­νω­νι­κού κι­νή­μα­τος. Η με­λέ­τη της πο­λι­τι­κής το­πο­θέ­τη­σης των κρα­τι­κών αξι­ω­μα­τού­χων και των κομ­μου­νι­στι­κών στε­λε­χών εκεί­νη την επο­χή έχει στό­χο να ανα­δει­χθούν οι ιδε­ο­λο­γι­κές και πο­λι­τι­κές τους επι­λο­γές μέ­σα από το σύ­νο­λο των πα­ρα­γό­ντων, αντι­κει­με­νι­κών και υπο­κει­με­νι­κών, που συ­νε­τέ­λε­σαν στη δι­α­μόρ­φω­ση της στά­σης τους. Δεν πρέ­πει επί­σης να ταυ­τι­σθούν τα επι­φα­νει­α­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά με την ουσία των ζη­τη­μά­των που θί­γο­νται.