Όταν δεις τη θάλασσ‪α‬

Το 1948 η Τσε­χοσ­λο­βα­κία δέ­χτη­κε χι­λι­ά­δες πρό­σφυ­γες που εγκα­τέ­λει­ψαν, κά­τω από δρα­μα­τι­κές συν­θή­κες, την δι­χα­σμέ­νη από τον εμ­φύ­λιο πό­λε­μο Ελ­λά­δα. Στο πρώ­το κύ­μα των προ­σφύ­γων φτά­νει και η δε­κά­χρο­νη Σω­τη­ρία. Δεν γνω­ρί­ζει τσε­χι­κά, δεν έχει νέα από τους γο­νείς της και δεν ξέ­ρει τι θα απο­γί­νει. Τα χρό­νια περ­νούν και στο φό­ντο της δι­κής της μοί­ρας εκτυ­λίσ­σε­ται μια οικο­γε­νει­α­κή ιστο­ρία γε­μά­τη μυ­στι­κά και νο­σταλ­γία για την πα­τρί­δα. Θα αντι­κρί­σει άρα­γε πο­τέ η Σω­τη­ρία το ελ­λη­νι­κό πέ­λα­γος;

Παι­διά Ελ­λή­νων προ­σφύ­γων, ζω­ές μοι­ρα­σμέ­νες ανά­με­σα σε δύο χώ­ρες. Πώς είναι όταν ένα παι­δί βρί­σκε­ται ολο­μό­να­χο σε μια μα­κρι­νή ξέ­νη γη και δεν κα­τα­λα­βαί­νει κα­θό­λου τι του συ­νέ­βη; Αυτό βί­ω­σαν το 1949 χι­λι­ά­δες ελ­λη­νό­που­λα, στα οποία η Τσε­χοσ­λο­βα­κία προ­σέ­φε­ρε άσυ­λο, εκ­παί­δευ­ση, ζωή. Ανά­με­σά τους και δύο μι­κρά κο­ρι­τσά­κια, η Σω­τη­ρία και η Κού­λα.