ΤΙ ΜΑΓΕΙΡΕΥΟΥΝ ΠΑΛΙ ΑΥΡΙΟ, ΜΟΥ ΛΕΤΕ‪;‬

«Όλα αυτά τα χρό­νια που μα­γει­ρεύω για το σπί­τι μου, δι­α­πί­στω­σα με­τά από πολ­λές και όμορ­φες συ­ζη­τή­σεις ότι τα φα­γη­τά της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τάς μας είναι απλά, με απλά υλι­κά που τα βρί­σκεις εύκο­λα και επί­σης πο­λύ απλά στην πα­ρα­σκευή τους αυτό δε που έχω επί­σης δι­α­πι­στώ­σει είναι ότι στα χι­λι­ά­δες που κυ­κλο­φο­ρούν για την μα­γει­ρι­κή, βλέ­πεις ένα πε­ρι­σπού­δα­στο τρό­πο για να κά­νεις ένα φα­γη­τό, τό­σο πε­ρι­σπού­δα­στο που κα­μιά ή κα­νείς στο σπί­τι του δεν θα κά­νει, αν λη­φθεί υπό­ψη η πί­ε­ση του χρό­νου και η οικο­νο­μι­κή στε­νό­τη­τα που υπάρ­χει.» Αλε­ξάν­δρα Σου­λα­δά­κη

Το βι­βλίο αυτό δεν ακο­λου­θεί τους τυ­πι­κούς κα­νό­νες ενός οδη­γού μα­γει­ρι­κής. Εδώ οι ανα­μνή­σεις, τα βι­ώ­μα­τα, η οικο­γέ­νεια, οι φί­λοι, τρυ­φε­ρές στιγ­μές και συ­γκε­ντρώ­σεις γύ­ρω από το τρα­πέ­ζι συν­δέ­ο­νται με γεύ­σεις, αρώ­μα­τα και την χα­ρά να προ­σφέ­ρεις το κα­λύ­τε­ρο στους αν­θρώ­πους που αγα­πάς.

Η Αλε­ξάν­δρα Σου­λα­δά­κη μας προ­σφέ­ρει ένα συ­γκι­νη­τι­κό τα­ξί­δι γευ­σι­γνω­σί­ας. Μέ­σα από τις προ­σω­πι­κές αφη­γή­σεις, ο ανα­γνώ­στης βλέ­πει κα­τα­στά­σεις και βι­ώ­μα­τα κοι­νά στην ουσία τους για όλους, που ση­μα­δεύ­ουν τη ζωή του κα­θε­νός μέ­σα από την απλό­τη­τα των κα­θη­με­ρι­νών στιγ­μών που όλοι περ­νούν, συ­ντρο­φιά με αγα­πη­μέ­νους αν­θρώ­πους και γεύ­σεις. Η μα­γει­ρι­κή λοι­πόν δεν είναι μια απλή δι­α­δι­κα­σία αλ­λά ένας ολό­κλη­ρος κό­σμος όπου οι ανα­μνή­σεις και οι μυ­ρω­δι­ές συν­δέ­ο­νται άρ­ρη­κτα.

Η Κρη­τη, Αθη­να, Αρ­κα­δία, Μα­κε­δο­νια, οι γο­νείς, τα παι­διά, η οικο­γέ­νεια, οι ανα­μνή­σεις των παι­δι­κών χρό­νων, το κό­ψι­μο του τσι­γά­ρου, φί­λοι και δι­α­κο­πές και νό­στι­μες γεύ­σεις σε συ­ντα­γές πά­νω από 100 φα­γη­τών και γλυ­κών, με προ­τά­σεις με­νού ανά επο­χή το βι­βλίο αυτό σί­γου­ρα θα δώ­σει όμορ­φες ιδέ­ες σε όσους δεν θέ­λουν ένα απλό οδη­γό μα­γει­ρι­κής, αλ­λά κά­τι «πε­ρισ­σό­τε­ρο»