Όψεις της Ψηφιακής Τέχνης στην Ελλάδα: από την Ηλεκτρική Τέχνη στα Νέα Μέσ‪α‬

Η σύν­δε­ση της τέ­χνης με την επι­στή­μη και την τε­χνο­λο­γία είναι μία ανα­γκαία συν­θή­κη, όπως έδει­ξε η ιστο­ρία της τέ­χνης στο πέ­ρα­σμα των αιώ­νων. Σε πολ­λές πε­ρι­πτώ­σεις, όχι μό­νο η επι­στή­μη, αλ­λά και οι δυ­νά­μεις της φύ­σης (όπως το φως, η βα­ρύ­τη­τα, ο ηλε­κτρι­σμός κλπ.) υπήρ­ξαν συ­νε­πί­κου­ροι της τέ­χνης, αυξά­νο­ντας τις δυ­να­τό­τη­τες των καλ­λι­τε­χνών για πλη­ρέ­στε­ρη έκ­φρα­ση. Άμε­σο απο­τέ­λε­σμα ήταν να δη­μι­ουρ­γη­θούν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις για δι­εύ­ρυν­ση του αντι­κει­μέ­νου της τέ­χνης, μέ­σω των τε­χνι­κών μέ­σων, δη­λα­δή της φω­το­γρα­φί­ας, του βί­ντεο, της ψη­φι­α­κό­τη­τας κ. ά., και να πε­ρι­λαμ­βά­νει πολ­λούς τρό­πους καλ­λι­τε­χνι­κής έκ­φρα­σης, ανα­τρέ­πο­ντας τους πα­ρα­δο­σι­α­κούς δι­α­χω­ρι­σμούς της τέ­χνης (σε ζω­γρα­φι­κή, γλυ­πτι­κή, κλπ.). Η σύγ­χρο­νη τε­χνο­λο­γία χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­κε σε με­γά­λο βαθ­μό από τη σύγ­χρο­νη τέ­χνη και χα­ρα­κτη­ρί­στη­κε ως ένα σύ­μπτω­μα της με­τα­μο­ντέρ­νας επο­χής και της νέ­ας αντί­λη­ψης που δι­έ­πει πλέ­ον την εικα­στι­κή σκέ­ψη και πρα­κτι­κή.

Σή­με­ρα, η εικό­να έγι­νε πο­λυ­πλο­κό­τε­ρη και με τις δυ­να­τό­τη­τες που προ­σφέ­ρει ο κυ­βερ­νο­χώ­ρος εμπλού­τι­σε με νέ­ες εμπει­ρί­ες τις αισθή­σεις του αν­θρώ­που, όπως συμ­βαί­νει με την ψη­φι­α­κή τέ­χνη. Πο­λύ γρή­γο­ρα η τέ­χνη έγι­νε δι­α­δρα­στι­κή, πο­λύ­μορ­φη, συμ­με­το­χι­κή και πο­λυ­με­σι­κή, αγκα­λι­ά­ζο­ντας μέ­σα από την ψη­φι­α­κό­τη­τα, το βί­ντεο, τη φω­το­γρα­φία τη γλυ­πτι­κή, αλ­λά και άλ­λα είδη και κα­τη­γο­ρί­ες εικα­στι­κής έκ­φρα­σης, συ­χνά ενι­σχυ­μέ­νη από τη μου­σι­κή, το θέ­α­τρο, τον κι­νη­μα­το­γρά­φο και τον λό­γο, αλ­λά και από το δι­α­δί­κτυο. Το έρ­γο τέ­χνης έχει σή­με­ρα πολ­λές όψεις και ο θε­α­τής κα­λεί­ται, είτε να γί­νει συν­δη­μι­ουρ­γός, είτε να ανα­γνω­ρί­σει τις πολ­λα­πλές δι­α­βαθ­μί­σεις και στρώ­μα­τα που έχουν οι σύγ­χρο­νες κοι­νω­νί­ες των αν­θρώ­πων σε πα­γκό­σμιο επί­πε­δο.

Η πα­ρού­σα με­λέ­τη επι­δι­ώ­κει να δι­εισ­δύ­σει στις όψεις της Ψη­φι­α­κής Τέ­χνης στην Ελ­λά­δα, από την εμ­φά­νι­σή της έως σή­με­ρα, στους πρω­το­πό­ρους καλ­λι­τέ­χνες που την εισή­γα­γαν, στους συ­νε­χι­στές-εκ­προ­σώ­πους κα­τά τη αυγή του 21ου αιώ­να, τα εικα­στι­κά ερ­γα­στή­ρια που πα­ρά­γουν την Τέ­χνη των Νέ­ων Μέ­σων και τέ­λος τις εκ­θέ­σεις-σταθ­μούς και δι­ορ­γα­νώ­σεις που έχουν θε­σμο­θε­τή­σει την Ψη­φι­α­κή Τέ­χνη στο ελ­λη­νι­κό καλ­λι­τε­χνι­κό στε­ρέ­ω­μα.