Ιπποκρατική Ιατρικ‪ή‬

Επα­νέκ­δο­ση ενός από τα ση­μα­ντι­κό­τε­ρα έρ­γα του Δη­μή­τριου Λυ­πουρ­λή, σα­ρά­ντα χρό­νια από τό­τε που έκα­νε για πρώ­τη φο­ρά την εμ­φά­νι­σή του. Η με­λέ­τη αυτή είχε τό­τε αντι­με­τω­πι­στεί ως κά­τι απο­λύ­τως πα­ρά­δο­ξο, με την έν­νοια του ορι­σμού κλά­δων της αρ­χαί­ας ελ­λη­νι­κής επι­στη­μο­νι­κής γραμ­μα­τεί­ας ως αντι­κεί­με­νο των επι­στη­μο­νι­κών και ερευ­νη­τι­κών ενα­σχο­λή­σε­ων από έναν φι­λό­λο­γο.

Ο συγ­γρα­φέ­ας άλ­λω­στε έχει πολ­λές φο­ρές επι­ση­μά­νει μια σο­βα­ρό­τα­τη πα­ρά­λει­ψη που κά­νουν εδώ και χρό­νια οι έλ­λη­νες φι­λό­λο­γοι, έχο­ντας αφή­σει έξω από τα εν­δι­α­φέ­ρο­ντά τους την αρ­χαία ελ­λη­νι­κή επι­στή­μη στο σύ­νο­λό της. Επι­θυ­μία του, μέ­σω αυτής της με­λέ­της, αλ­λά και του συ­νό­λου του έρ­γου του με­τα­γε­νέ­στε­ρα, να εισα­γά­γει ένα πλα­τύ­τε­ρο κοι­νό στον κό­σμο της αρ­χαί­ας ελ­λη­νι­κής ια­τρι­κής και επι­στή­μης εν γέ­νει.

Με αυτή την με­λέ­τη ο Δη­μή­τρι­ος Λυ­πουρ­λής δί­νει την ευκαι­ρία σε φι­λο­λό­γους, γι­α­τρούς αλ­λά και σε κά­θε καλ­λι­ερ­γη­μέ­νο άν­θρω­πο να έχει σω­στές πλη­ρο­φο­ρί­ες επά­νω στο θέ­μα των αρ­χών και της πρώ­της με­γά­λης πε­ρι­ό­δου ακ­μής της αρ­χαί­ας ελ­λη­νι­κής ια­τρι­κής. Είναι μά­λι­στα γνω­στή η ικα­νό­τη­τά του να κα­θι­στά προ­σι­τά σε ένα με­γά­λο ανα­γνω­στι­κό κοι­νό τα λε­γό­με­να δύ­σκο­λα φι­λο­λο­γι­κά θέ­μα­τα, επι­τυγ­χά­νο­ντας μία ευχά­ρι­στη επα­να­προ­σέγ­γι­ση της αρ­χαί­ας ελ­λη­νι­κής γλώσ­σας και επι­στή­μης.