«Από αύριο, δεν θα μας θέλη κανείς‪»‬

«Από αύριο, δεν θα μας θέ­λη κα­νείς».

Έτσι κλεί­νει το πρώ­το άρ­θρο της Ελέ­νης Βλά­χου στην Με­τα­πο­λί­τευ­ση, με την πα­ρά­ξε­νη υπό­σχε­ση ότι η νέα Κα­θη­με­ρι­νή θα είναι μια εφη­με­ρί­δα αντι­δη­μο­φι­λής. Δεν επρό­κει­το πε­ρί ακ­κι­σμού: μέ­σα σε λί­γους μή­νες, η κά­πο­τε «ναυ­αρ­χί­δα» του συ­ντη­ρη­τι­σμού έχα­σε με­γά­λο μέ­ρος του πα­λαιού ακρο­α­τη­ρίου της. Ο λό­γος ήταν η ανα­πά­ντε­χη ιδε­ο­λο­γι­κή στρο­φή του εντύ­που. Η με­τα­πο­λι­τευ­τι­κή Κα­θη­με­ρι­νή στο­χο­ποί­η­σε το πα­ρα­τα­ξι­α­κό πα­ρελ­θόν, αντι­πο­λι­τεύ­θη­κε τον πα­νί­σχυ­ρο Κ. Κα­ρα­μαν­λή ενώ φλέρ­τα­ρε ανοι­χτά με τον σο­σι­α­λι­σμό και με άλ­λες ακό­μα πιο ρι­ζο­σπα­στι­κές ιδέ­ες. Αν και οι ιδε­ο­λο­γι­κοί πει­ρα­μα­τι­σμοί με­τρι­ά­στη­καν την δε­κα­ε­τία του 1980, η εφη­με­ρί­δα δι­α­τή­ρη­σε τον ιδι­αί­τε­ρο ρό­λο της στο με­τα­πο­λι­τευ­τι­κό δρά­μα. Από την άνο­δο και πτώ­ση του νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμού μέ­χρι την εθνι­κή συμ­φι­λί­ω­ση και την νέα κλι­μα­τι­κή απει­λή, η Κα­θη­με­ρι­νή έλα­βε μέ­ρος σε όλες τις μά­χες της Με­τα­πο­λί­τευ­σης, συ­νο­μί­λη­σε με όλους τους ήρω­ές της, εξέ­φρα­σε τα κε­κτη­μέ­να της πε­ρι­ό­δου αλ­λά και την με­λαγ­χο­λία της. Το βι­βλίο που κρα­τά­τε αφη­γεί­ται την ιστο­ρία της.