Seks thuis

Alexander weet dat hij bemind wordt. Toch blijft er een onrust, een honger die zelfs de mooiste relatie niet helemaal vult. Manuel García plaatst hem voor de spiegel: lang haar, slank lichaam, de wetenschap dat hij bekeken wordt. Beneden klinken stemmen van mannen die hij kent, mannen die hij niet mag willen.

Het titelverhaal is onvergetelijk omdat het verlangen hier botst met loyaliteit. Drie lichamen, één gesloten deur, en een jongen die durft te vragen wat hij al lang voelde. De herwerkte passage: de badkamer, het gelach in de gang, de blikken die te lang blijven hangen. Dan het bed, de adem, de overgave die niet meer gespeeld is.

García weigert het goedkoop te maken. Hij schrijft over de momenten waarop een man zichzelf herkent in de ogen van anderen, en over de leegte die volgt wanneer de deur weer opengaat. Thuis blijkt soms de gevaarlijkste plek voor homoseksueel verlangen.