De geesten van Pemberley

Elizabeth Bennet ziet dode mensen.

Dat is altijd al zo geweest. Met de hulp van haar familie en de vaste overtuiging dat de doden meestal gewoon mensen zijn die een beetje geduld nodig hebben, heeft ze haar gave haar hele leven geheim gehouden.

Trouwen met Fitzwilliam Darcy is de grootste vreugde van haar leven, en haar grootste risico. Pemberley is oud, groots, en het spookt er verschrikkelijk. Elizabeth weet dat ze onder ogen zal moeten zien wat haar daar te wachten staat, en ze weet dat ze haar geheim niet voor altijd voor haar man kan verbergen. Ze hoeft alleen het juiste moment te vinden om het hem te vertellen.

Dat moment komt niet. Pemberley wemelt van de eeuwenoude, uiterst eigenzinnige spookbewoners, aangevoerd door een formidabele overgrootmoeder met zeer specifieke eisen voor de nieuwe mevrouw Darcy. En voordat Elizabeth ook maar kan beginnen haar nieuwe huishouden te doorgronden, levend én dood, ontmoet ze de ene geest die ze nooit had verwacht.

Haar schoonvader. En hij heeft haar iets vreselijks te vertellen.

George Darcy is vermoord. Vergiftigd door zijn eigen petekind, George Wickham. Dezelfde Wickham die nu getrouwd is met Elizabeths jongste zus. En George kan niet rusten totdat zijn moordenaar voor het gerecht wordt gebracht.

Elizabeth kan niet onthullen wat ze weet zonder alles op het spel te zetten. In 1812 zou een vrouw die beweerde geesten te zien haar huwelijk, haar vrijheid en zelfs haar leven kunnen verliezen. Ze kan niet bewijzen dat George is vermoord zonder bewijs dat geen enkele rechtbank zou accepteren. En Lady Catherine de Bourgh is zojuist op Pemberley aangekomen, scherpziend en vijandig, en houdt elke stap van Elizabeth in de gaten.

Een ontroerend en duister-geestig vervolg op Trots en vooroordeel over liefde, gerechtigheid, familiegeheimen en geesten die absoluut niet in het gareel willen lopen.