LUD WALK

LUD WALK

Wojna, poświęcenie i przeznaczenie — epicka opowieść o człowieku, którego stworzono do nowoczesnej walki, lecz którego historia rzuciła w sam środek jednej z najkrwawszych bitew XVI wieku.

Porucznik Gergely nie jest zwykłym żołnierzem. Od dzieciństwa szkolony w sztuce ninja, zahartowany w dżunglach i akcjach antyterrorystycznych, należy do ludzi, których wzywa się wtedy, gdy zawiodły już wszystkie inne możliwości. Zachowuje zimną krew pod presją. Jest śmiertelnie skuteczny, gdy trzeba. Przygotowany na wszystko.

Prawie na wszystko.

Pewnej wrześniowej nocy, na pustej drodze w pobliżu Egeru, błękitny wir wyrywa go z teraźniejszości i rzuca w świat żelaza, ognia i krwi.

Jest rok 1552. Nadciąga burza.

Potężna armia osmańska sułtana Sulejmana maszeruje na zachód: dziesiątki tysięcy żołnierzy, setki dział i niewzruszona pewność zwycięstwa. Na jej drodze stoi zamek w Egerze — krucha twierdza broniona przez garstkę ludzi: żołnierzy, mieszczan, chłopów, kobiety i dzieci.

Kapitan István Dobó zna szanse. Mimo to zamierza walczyć.

Gergely, którego wkrótce cały zamek pozna jako Gergelyego Bornemisszę, staje u boku prawdziwych legend węgierskiej historii: nieugiętego Dobó, gwałtownego Mekcseya i obrońców, którzy przez blisko czterdzieści dni utrzymywali rozpadające się mury pod nieustannym ogniem artylerii, wśród zdrady, głodu, strachu i krwawej walki wręcz.

Jego współczesna wiedza taktyczna staje się bronią, jakiej XVI wiek nigdy wcześniej nie widział. Jego umiejętności, cierpliwie szlifowane przez całe życie, mogą odmienić los oblężenia. Ale żadna technika, żadna odwaga i żadna strategia nie są w stanie przygotować go na cenę, jakiej zażąda historia.

Lud Walk to nie tylko powieść wojenna. To opowieść o tym, co zostaje człowiekowi, gdy odebrano mu niemal wszystko.

Pośród dymu, huku dział i walących się murów Gergely odnajduje coś, czego nie szukał: miłość młodej kobiety, której świat rozpada się na jego oczach. Dorottya porusza w nim tę część duszy, której nie zdołało złamać żadne pole bitwy. Ich uczucie nie należy do jednej epoki — i dlatego boli jeszcze mocniej.

Równocześnie na dwóch płaszczyznach czasu rozwija się tajemnica, która dopiero na ostatnich stronach odsłania pełne znaczenie. Przeszłość i teraźniejszość zderzają się w jednym zdumiewającym momencie, niemożliwym do wyjaśnienia, a jednak niepodważalnym.

Powieść została zainspirowana jednym z najbardziej niezwykłych prawdziwych wydarzeń epoki renesansu: oblężeniem Egeru w 1552 roku. Dowódcy byli prawdziwi. Oblężenie było prawdziwe. Odwaga obrońców — żołnierzy i cywilów, mężczyzn i kobiet — została zapisana w kronikach i do dziś zajmuje wyjątkowe miejsce w węgierskiej pamięci narodowej.

Podróżnik w czasie nie był prawdziwy.

A jednak po lekturze możesz zacząć się nad tym zastanawiać.

Tibor Gergely prowadzi czytelnika z filmową dynamiką: od mrocznie humorystycznego współczesnego prologu — z zimnym hamburgerem, ciepłą colą i komandosami kłócącymi się jak dysfunkcyjna rodzina — po brutalny, żywy i porywający świat XVI-wiecznych Węgier.

Ta książka nie wygładza historii. Oblężenie Egeru było okrutne: płonące wsie, egzekucje, tortury, głód, rozpacz i śmierć należały do rzeczywistości wojny. Nie pojawiają się tu dla taniego szoku, lecz dlatego, że bez nich nie da się uczciwie opowiedzieć o wielkości tych, którzy mimo wszystko wytrwali.

Lud Walk nie jest lekturą dla młodszych czytelników ani dla osób wrażliwych na dosadne opisy przemocy wojennej.

Dla pozostałych to historyczny epos, który zostaje w pamięci długo po ostatniej stronie.

„Siła człowieka nie mieszka w ramionach – lecz w duszy.”

Lud Walk. Bitwa była prawdziwa. Legenda została zasłużona.