Anhelli

Najpierw nad syberyjską osadą wygnańców przelatuje czarne ptactwo. Potem z północy nadciąga lud w saniach, a jego król-kapłan nosi na głowie wieniec z martwych węży.

W poemacie prozą z 1837 roku Juliusz Słowacki prowadzi czytelnika na mroźną ziemię Syberii, gdzie polscy zesłańcy próbują żyć razem, choć nie mogą zapomnieć o utraconej ojczyźnie. Tajemniczy Szaman przybywa, by ich pocieszyć, lecz widzi, jak nędza i smutek mogą złamać ich serca. Wybiera młodego Anhellego, obdarza go miłością i litością, a potem zabiera w drogę, by pokazać mu cierpienie wygnańców — od głodnych dzieci po więźniów za kratami. Czy Anhelli uniesie ciężar, który Szaman nazywa odkupieniem?