De vriendelijke macho

Manuel García kent de aantrekkingskracht van het ruwe én het zachte in een man. Zijn verhalen ademen de geur van chloor en zon, van natte huid en de trage ontdekking van een ander lichaam. Hier wordt passie nooit geschreeuwd; ze wordt gevoeld, laag voor laag.

Het titelverhaal is het warmste en meest meeslepende van de bundel. Gianni, die al weken de behaarde, stevige man in de baan naast de zijne observeert, waagt eindelijk de stap. Wat begint in de kleedkamer eindigt in een nacht die geen einde lijkt te kennen.

Hun lippen vonden elkaar op de bank, langzaam, alsof ze tijd hadden. Mirko’s baard streek langs Gianni’s wang terwijl hun adem zich mengde. Later, op het bed, liet Gianni zijn handen en mond over dat dichte, warme lichaam glijden, elke centimeter een ontdekking die hem dieper meesleurde dan hij ooit had verwacht.

Een verzameling die de lezer de smaak nalaat van een zomer die te vroeg voorbij is.