Grawitz

Reinier de Wolf, een pseudoniem, omschrijft de romaninhoud als 'Aantekeningen van een vader die zijn zoon verliest' maar die omschrijving klinkt bedrieglijk neutraal. Het boek is in feite een hartverscheurend relaas van een vader-zoonrelatie die onder de druk van een terminale ziekte en een huisartsenpraktijk die veel aandacht blijft eisen - de zieke zoon is huisarts - almaar pijnlijker wordt.
Er zijn in het verleden dingen gebeurd die de verhouding tussen vader en zoon problematisch maakten en die ernstig knagen aan het geweten van de vader. Nu de zoon lijdt aan een Grawitz-tumor die hem binnen zeven maanden zal doden, wil de zo goed mogelijk helpende vader de klappen van het Noodlot opvangen met levensbeschouwelijke bespiegelingen, filosofische lectuur en poëzie. Hij worstelt met zijn schuldgevoelens en zijn schaamte en durft de grote vragen niet te stellen.