Ozimina Ozimina

Ozimina

    • € 1,49
    • € 1,49

Beschrijving uitgever

Lo­do­wy po­łysk czar­nej ta­fli for­te­pia­nu i moc­ne lśnie­nie po­sadz­ki rzu­ca­ły mu na sa­lę jak­by pył po­wietrz­ny i ogrom­ne zma­to­wa­nie barw w głę­bi. W tym dla oka od­da­le­niu to­no­wa­ła się ja­skra­wa roz­ma­itość ko­bie­cych stro­jów w kil­ka plam za­mglo­nych pod czar­nym wi­rem męż­czyzn. Tyl­ko na krze­śle naj­bliż­szym od­sa­dą barw moc­nych -- wid­nia­ła ja­kaś bluz­ka o wod­nej zie­le­ni, twarz otwar­ta, ja­sna i włos ciem­ny, roz­ja­śnia­ny w cie­płe po­ły­ski, zda się, kon­tra­stem do tej he­ba­no­wej czer­ni for­te­pia­nu, spo­nad któ­rej pa­da­ły oczy je­go. [...] 


Wacław Berent Ur. 28 września 1873 w Warszawie Zm. między 19 a 22 listopada 1940 w Warszawie Najważniejsze dzieła: Próchno, Ozimina, Żywe kamienie, Diogenes w kontuszu, Zmierzch wodzów Powieściopisarz, eseista i tłumacz okresu modernizmu. Z wykształcenia przyrodnik (obronił doktorat w zakresie ichtiologii na uniwersytecie w Zurychu). Pierwsze opowiadania publikował pod pseudonimem Władysław Rawicz, ukazując zgodnie z duchem czasu pesymistyczną wizję świata i bohaterów targanych wewnętrznymi sprzecznościami, skłóconych ze społeczeństwem. Był równie zafascynowany, jak krytyczny w stosunku do filozofii Nietzschego, ożywiającej umysły inteligencji na przełomie wieków; przetłumaczył Tako rzecze Zaratustra oraz poświęcił niemieckiemu myślicielowi rozprawę Źródła i ujścia nietzscheanizmu. Podobnie ambiwalentne stanowisko zajmował Berent wobec spuścizny polskiego romantyzmu, którego społeczne i polityczne źródła, uwarunkowania i konsekwencje (m.in. w postaci powstań narodowych) rozważał w tzw. ,,opowieściach' historycznych: Diogenesie w kontuszu (1937) oraz Zmierzchu wodzów (1939). Do najistotniejszych zalicza się realistyczne powieści Berenta poruszające tematykę współczesną pisarzowi; są to: Fachowiec (1895), Próchno (1903) i Ozimina (1911). W ostatniej z nich zajął się problematyką rewolucji (silną inspiracją były wydarzenia rewolucji 1905 roku) i analizą kondycji duchowej społeczeństwa polskiego w przededniu nadchodzących, już wyczuwalnych wstrząsów dziejowych. Obawiając się, że sama walka rewolucyjna może unicestwić historyczny dorobek intelektualny oraz kultywując ideologię moralno-narodową, Berent uznawał jednak ożywczą siłę ruchów lewicowych i postulował ideowy sojusz z socjalizmem (studium Idea w ruchu rewolucyjnym z 1906 r.). W dwudziestoleciu międzywojennym uczestniczył aktywnie w życiu literackim, był współredaktorem ,,Nowego Przeglądu Literatury i Sztuki' (1920-1921) oraz redaktorem ,,Pamiętnika Warszawskiego' wraz z Janem Lechoniem (w 1929 r.). Uhonorowany nagrodami literackimi i państwowymi (nagroda literacka miasta Warszawy 1929, państwowa nagroda literacka za biograficzne opowiadania z tomu Nurt: Wywłaszczenie Muz, Szabla i Duch oraz Wódz 1933, odznaczenie Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski 1933), został członkiem Polskiej Akademii Literatury (1933) i Towarzystwa Literatów i Dziennikarzy. Tłumaczył gł. z fr. i niem., m.in. prozę Friedricha Nietzschego, Knuta Hamsuna, Henrika Ibsena, Guy Maupassanta i Romain Rollanda. 


Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.

GENRE
Fictie en literatuur
UITGEGEVEN
2015
30 juni
TAAL
PL
Pools
LENGTE
120
Pagina's
UITGEVER
Wolne Lektury
GROOTTE
1,2
MB

Meer boeken van Wacław Berent

Próchno Próchno
2021
Żywe kamienie Żywe kamienie
2020
Ozimina Ozimina
2017
Ozimina Ozimina
2016
Ozimina Ozimina
2016