Zuivere leegte

Zijn leven lang verdiepte Janwillem van de Wetering (bekend van de politieromans over Grijpstra en De Gier) zich in het zenboeddhisme. Hij schreef er ook een veelgeprezen en in het Engels, Spaans en Duits vertaalde autobiografische trilogie over. "Zuivere leegte" is het sluitstuk van wat zowel een ernstige spirituele zoektocht als een komische autobiografie is. Het centrale mysterie blijft het Niets, dat van de Wetering al als jongen fascineerde omdat het hem 'aan naakte vrouwen en Harley Davidsons deed denken'. Maar in dit slotdeel moet Van de Wetering toch de rekening opkomen. Het lachen is hem een beetje vergaan. Wat heeft hij nu eigenlijk geleerd? Welke leegte was het nastreven waard, en welke was gewoon onzin?