Slachtoffer van het genot

Manuel García schrijft over de momenten waarop de controle verschuift en een man zich overgeeft aan iets wat hij lang heeft weggestopt. In deze verhalen is intimiteit nooit louter lichamelijk; ze raakt aan de diepere lagen van verlangen, macht en de stilte die daarna volgt.

Het titelverhaal is het scherpste en meest intense van de bundel. Giovanni, die al weken naar zijn huisgenoot kijkt, grijpt een avond waarop de ander half dronken terugkomt. Wat volgt is een speelse, bijna ceremoniële overgave die de grenzen van hun samenleven voorgoed verandert.

In de halfduistere kamer lag Davide uitgestrekt, zijn adem nog zwaar van de alcohol. Giovanni stond even stil, voelde de rilling die door zijn eigen lichaam trok, en begon toen met een zorgvuldigheid die grensde aan aanbidding. Elke aanraking was een vraag, elk antwoord een zucht die de nacht vulde.

Een verzameling die de lezer achterlaat met de nagalm van een verlangen dat niet meer te negeren valt.