ปรารถนาอุบัติรั‪ก‬

“นอกจากจะเป็นครูแล้วยังเป็นนักจิตวิทยาด้วยหรือไงเกลี้ยกล่อมเก่งจริงๆ”

ยอดรักเหลือบตามองเขาแวบหนึ่งแล้วไหวไหล่

“ก็แค่พูดตามเนื้อผ้าที่สำคัญฉันสงสารคุณป้องมากที่สุด”

“งั้นคุณก็มาเป็นแม่ให้ปกป้องสิผมว่าแกน่าจะมีความสุขเห็นอยู่กับคุณทีไรหัวเราะเสียงใสตลอด”

“เรื่องอะไรฉันต้องทำแบบนั้นด้วย”

“คุณทำได้ถ้าผมต้องการ”เขาหันมามองหล่อนดวงตาคู่คมวาววามจนคนถูกมองรู้สึกใจสั่นขณะเดียวกันมือเรียวยาวของเขาก็ละจากพวงมาลัยแล้ววางลงบนต้นขานุ่มตึงไล้เบาๆราวจะปลุกเร้าสัญชาตญาณร้อนๆให้ตื่นขึ้นกลางสี่แยกไฟแดง

“คุณเองก็รู้ว่าเราเข้ากันได้ดีแค่ไหน”เขายักคิ้วหลิ่วตาให้สองครั้งก่อนจะถูกปัดมือออกโดยหญิงสาวเป็นเวลาเดียวกับที่สัญญาไฟเขียวเด้งขึ้นมา

“ฉันไม่คิดจะเป็นแม่ของใครทั้งนั้นโดยเฉพาะคุณปกป้องเขามีคุณแม่ของเขาอยู่แล้วทั้งคนคงไม่จำเป็นต้องหาใหม่ให้หรอกนะคะ”

คำตอบของหญิงสาวทำให้คนฟังกระตุกยิ้ม

“แม่ไม่จำเป็นต้องหาใหม่ก็จริงแต่เมียน่ะผมจำเป็นต้องมีหรือคุณจะเถียงแล้วปล่อยให้ผมแห้งเหี่ยว”

หญิงสาวตวัดสายตามองไปยังคนน่าหมั่นไส้ข้างๆ

“อย่างคุณน่ะไม่เหี่ยวแห้งง่ายๆหรอกค่ะ”

ปัถย์ถึงกับอารมณ์ดีที่ได้ยินคำนั้นจากปากของหล่อน

“นั่นสินะลืมไปได้ยังไงผมมีคุณอยู่แล้วทั้งคนนี่หน่า”

ยอดรักแก้มร้อนวูบรีบเมินหน้าหนีสายตาโลมเลียที่มองมาบอกตนเองว่าไม่น่าพูดแบบนั้นออกไปเลยให้ตายเถอะอยู่ใกล้เขาทีไรเปลืองตัวเปลืองใจทุกที!


โรมานซ์ดรามาโรแมนติกตบจูบ