Arsen Lüpen

Eylül güneşinin ışınları, Charmerace Dükleri'nin eski şatosunun büyük salonlarını dolduruyor, yumuşak parıltılarıyla onca çağın ve birçok ülkenin ganimetlerini aydınlatıyor, tek standardı olanların sık sık başına gelen iğrenç zevkle birbirine karışıyordu. değer paradır. Altın ışık panelli duvarları ve eski mobilyaları donuk bir parıltıyla ısıttı ve Birinci İmparatorluk sandalyelerinin ve kanepelerinin solan yaldızlarına eski parlaklığından bir parça geri verdi. Duvarlardaki uzun resim sırasını, ölü ve gitmiş Charmeraces'in resimlerini, erkeklerin, askerlerin, devlet adamlarının, züppelerin sert veya güler yüzlü yüzlerini, güzel kadınların nazik veya buyurgan yüzlerini aydınlattı. Parlak bir şekilde parlatılmış çelik zırhtan parladı ve bronz zırhtan donuk parıltılar çizdi. Nadir porselenlerin, Doğu ya da Rönesans dolaplarının zengin kakmalarının tonları, salonu zengin bir renk parıltısıyla doldurmak için cilalı zemindeki resimlerin, duvar halılarının ve İran halılarının tonlarıyla karışıyordu.

Ama güneş ışınlarının daha net bir güzelliğe ısıttığı tüm güzel ve değerli şeyler arasında, geniş terasın asırlık çimlerine açılan uzun pencerelerin önünde bir masada oturmuş yazı yazan kızın yüzü vardı. , en güzeli ve en değerlisiydi.