Przedwiośnie

„Przedwiośnie” autorstwa Stefana Żeromskiego to jedna z najważniejszych i najbardziej dyskutowanych polskich powieści okresu dwudziestolecia międzywojennego.

Książka opowiada o burzliwych losach Cezarego Baryki, młodego Polaka wychowanego w Baku. Po dramatycznych doświadczeniach rewolucji bolszewickiej i utracie rodziców, Cezary wyrusza do odrodzonej po latach zaborów Polski. Spodziewa się zastać tam utopijną krainę sprawiedliwości i dobrobytu, symbolizowaną przez ojcowską wizję „szklanych domów”.

Na miejscu bohater brutalnie zderza się z rzeczywistością – biedą, głębokimi podziałami klasowymi oraz politycznym chaosem. Obserwując wojnę polsko-bolszewicką, sielskie, ale pełne kontrastów życie ziemiaństwa w majątku Nawłoć, a wreszcie nastroje robotnicze w Warszawie, Cezary poszukuje własnej tożsamości i odpowiedzi na pytanie o to, jak powinna wyglądać sprawiedliwa ojczyzna.

To fascynująca powieść o dojrzewaniu, bolesnym rozczarowaniu mitem i trudnych wyborach pomiędzy radykalną rewolucją a powolnymi reformami społecznymi.