De tuinman

Vanuit het keukenraam kijkt een jongeman naar de tuin die onder zijn ogen wordt omgewoeld. Manuel García schrijft mannelijke erotiek als iets dat groeit tussen het werk en de hitte, tussen limonade en een helm die witter is dan die van de anderen. MM-erotiek wordt hier geen spektakel, maar een langzaam verschuiven van rollen.

Het titelverhaal is het meest onvergetelijke van de bundel omdat Rich, de student die thuis is achtergebleven, ontdekt dat de tuinarchitect Bob hem niet alleen heeft gezien. De arbeiders grappen. Rich vlucht naar boven. En dan staat Bob in de deuropening.

Vier uur lang had hij gekeken hoe die strakke spijkerbroek de mannelijke rondingen volgde. Hij bracht limonade. Een grap viel. Hij rende weg. Later zat Bob op het bed en zei, bijna terloops, dat hij ook wel van actie hield. Niet zoals Rich het altijd had gekend. Andersom. Alsof de tuin opeens van eigenaar wisselde.

Soms begint homoseksueel verlangen niet met een kus, maar met een man die je naam onthoudt en je vraagt om de eerste te zijn.