De Beschermer

Twee mensen. Eén contract. Nul kans dat het daarbij blijft.

Hector.

Ik heb genoeg littekens om te weten dat Mary niet in mijn wereld hoort. 

Ze hoort in een leven zonder schaduwen, bij een man die haar kan geven wat ik niet kan.

Dus ik houd afstand. Ik doe mijn werk. Ik zeg tegen mezelf dat dit het enige juiste is.

Maar elke dag dat ze me aankijkt alsof ze dwars door me heen ziet, wordt liegen moeilijker.

Mary.

Hij denkt dat hij me wegduwt om me te beschermen.

Hij denkt het verkeerd.

Ik heb een man nodig, een naam en een afspraak die niemand mag doorzien. En ik heb Hector nodig, al wil ik dat nog niet hardop zeggen.

Dus ik stel voorwaarden. Ik daag hem uit. Ik laat hem merken wat hij mist.

Hij is te koppig om toe te geven. Ik ben te koppig om te verliezen.