PİCCOLO

Sevgili okur,
eğer bu cümleleri okuyorsan,
bir tepenin ortasında duran bir çocuğun sessizliğine yaklaşmışsın demektir.
Belki bir trenin uzak sesiyle,
belki bir tüyün hafifliğiyle,
belki de kendi içindeki bir boşlukla geldin buraya.
Bu kitap, Leo'nun hikâyesi gibi görünse de
aslında senin hatırladıklarınla tamamlanacak.
Çünkü bazı yolculuklar çizgilerle değil, duygularla çizilir.
Bazı kelimeler konuşmaz, sadece bekler.
Ve bazı kitaplar, okunmaz—yaşanır.
Piccolo, küçük bir sesin büyük yankısıdır.
Bir bastonun gölgesinde,
bir trenin izinde,
bir çocuğun gözlerinde saklı kalan şeyleri anlatır.
Hoş geldin.
— Sergen Sancak