Son Adam

Ben, denizlerle çevrili bir kuytu köşenin, bulutların gölgelediği bir ülkenin yerlisiyim; kıyısız okyanusu ve yolsuz kıtalarıyla yerkürenin yüzeyi aklıma geldiğinde, uçsuz bucaksız bütünün içinde yalnızca önemsiz bir nokta olarak görünür. ; ancak yine de zihinsel güç açısından dengelendiğinde, daha büyük ve daha fazla nüfusa sahip ülkelerden çok daha ağır basıyordu. O kadar doğrudur ki, insan için iyi ya da büyük olan her şeyin yaratıcısı yalnızca insan zihniydi ve Doğa da onun yalnızca ilk bakanıydı. Uzak kuzeyde, bulanık denizde yer alan İngiltere, şimdi rüzgârlara hakim olan ve dalgaların üzerinde gururla ilerleyen devasa ve iyi insanlı bir gemi görünümünde hayallerimi ziyaret ediyor. Çocuksu günlerimde o benim için evrendi. Doğduğum tepelerin üzerinde durup, görüş alanımın en uç noktasına kadar uzanan ovaları ve dağları, yurttaşlarımın meskenlerinin benek benek oluşturduğunu ve onların emekleriyle berekete boyun eğdirdiğini gördüğümde, benim için dünyanın merkezi o noktaya sabitlenmişti. ve küresinin geri kalanı bir masal gibiydi, bunu unutmak ne hayal gücüme ne de anlama çabama mal olurdu.