UDHAN VARA

१९९९सालीप्रकाशितझालेल्यातसलिमानासरिनयांच्या‘आमारमेयेबेला’(माझंकुवारपण)याआत्मकथनानेबंगालीसाहित्यविश्वातखळबळमाजवली.एकअविस्मरणीयआत्मकथनम्हणूनआतातेपुस्तकमान्यतापावलेआहे.‘उतोलहवा’(उधाणवारा)हात्याचआत्मकथनाचादुसराभागआहे.याभागाततसलिमांच्यासोळातेसव्वीसवर्षापर्यंतच्यावयाचीकहाणीआहे.यापुस्तकातहीआपल्यालात्यांच्यारोखठोकपणाचेवकरुणेचेदर्शनहोते.पणआतातसलिमावयानेमोठ्याझाल्याआहेत.त्यांचीभोवतालाकडेपाहण्याचीदृष्टीआणखीतीक्ष्णझालीआहे.अनुभवांचापरीघआणखीविस्तृतझालाआहे.त्यामुळेतसलिमांचीजडणघडणकशीझालीहेयापुस्तकातआणखीतपशीलवारपणेसमजते.एकामागासलेल्यासमाजातआणिकुटुंबातमोठ्याझालेल्यायुवतीनेकशाप्रकारेपुराणमतवादाचीबंधनेतोडूनटाकलीहेयापुस्तकातदिसते.त्यांचेप्रेमप्रकरण,त्यामधीलआनंदवेदना,संबंधामधलेचढउतारआणिशेवटीत्यातूनबाहेरपडणे–हेसारेवाचतानावाचकांनाहीखिन्नतेचाअनुभवयेतो.तसलिमांचेगद्यकाव्याच्यातेजानेझळाळणारेआहे.याधारदारआत्मकथनाचामराठीअनुवादसमर्थअनुवादकविलासगीतेयांनीतितक्याचप्रत्ययकारीपणेकेलाआहे.