Ver van Neverland

Peter Pan verliet Neverland.

En nam al het licht mee.

Een laag ijzel daalde neer over het eiland, de Jolly Roger bevroor in het ijs, maar ik ben nog niet bereid om dit perfecte, Peter Pan-loze Neverland op te geven.

Totdat een duistere schaduw het eiland verslindt — en Peter Pan de enige is die het kan stoppen. Dus ga ik hem zoeken, ook al verafschuw ik hem met elke vezel in mijn lichaam.

Wanneer ik hem vind, stuit ik echter op twee problemen.

Ten eerste: Peter Pan weet niet meer wie hij werkelijk is.

Ten tweede: ik kan hem onmogelijk weerstaan.

Hij is niet meer de jongen die Neverland in de steek liet — de jongen die mijn wereld in duisternis dompelde. Deze man is gevaarlijker. Intenser. En de zondige gedachten die hij bij me oproept? Die kan ik me absoluut niet veroorloven, want het lot van Neverland hangt aan een zijden draadje.

De oude Peter Pan is echter gestorven, en uit zijn as is iets nieuws herrezen.

Hij is een ster. De zon van Neverland.

En het kan me niet schelen als ik verbrand.