Toprak

Jean, o sabah, karnına mavi bir kanvas mibzeri bağlı, sol eliyle onun açık cebini tuttu ve sağ eliyle, her üç adımda bir, sadece bir işaretle ondan bir avuç buğday aldı. uçuyor, atıyordu. Ağır ayakkabıları, vücudunun ritmik sallanmasıyla yağlı toprağı yırttı ve süpürdü; her fıskiyede, sürekli uçuşan sarı meninin ortasında, giymekte olduğu düzenli bir ceketin iki kırmızı şeridinin parıldadığı görülebiliyordu. Tek başına, önünde yürüyordu, büyümüş görünüyordu; ve arkada, tahılı gömmek için, iki atın koştuğu, bir arabacının uzun düzenli kırbaçlarla ittiği ve kulaklarının üzerinde şaklayan bir tırmık yavaşça yuvarlandı.