Drie klopjes

Den Haag, 1971. Peter is dertien jaar als zijn jongste broertje Eddie overlijdt. Wat begint als een onverklaarbare ziekte, ontpopt zich al snel tot iets veel sinisterders. De dader blijkt de laatste persoon te zijn die je zou verwachten.
In deze autobiografie vertelt Peter met ontwapenende eerlijkheid over zijn jeugd in de Haagse Molenwijk, over het verlies van Eddie, over een vader die alles verloor en toch overeind bleef, en over zichzelf als kind dat midden in een familiedrama stond zonder dat iemand hem vroeg hoe het ging. Want in de jaren zeventig was er geen slachtofferhulp, geen trauma-opvang, geen enkel protocol voor kinderen wier wereld zojuist was ingestort.
Dit is ook het verhaal van een jongen die desondanks zijn weg heeft gevonden. Die opklom van de expeditieruimte van een chique Haags warenhuis tot boardrooms in binnen- en buitenland, en uiteindelijk tot het Nederlandse parlement. Als Tweede Kamerlid vervulde hij de eervolle taak van lid van de Parlementaire Enquêtecommissie Corona, de grootste parlementaire enquête sinds de Tweede Wereldoorlog.
Dit is een boek over verlies en veerkracht, over vragen die decennia lang onbeantwoord bleven, en over de kracht van een gewoon, gelukkig leven als antwoord op het ongewone dat je is overkomen.