MOHINI

हीकथाआहेएकामनोरुग्णस्त्रीमनाची.समाजातमनोरुग्णालादिलीजाणारीवागणूक‘वेड्यालाअधिकवेडंकरणारी’असते.‘मोहिनी’च्यायाकथेतलेखिकेनेएकवेगळादृष्टिकोनप्रभावीपणेमांडलाआहे.मनोरुग्णासारखाएकवेगळा‘पट’घेऊनसाकारणारी‘मोहिनी’वाचकालाआपल्याभावभावनांनीखिळवूनठेवते.विषयनिवडीपासूनलेखिकेनंएकाअवघडविषयाचंआव्हानसामथ्र्यानंपेललंआहे.विषयगंभीरअसूनहीवाचकालाखिळवूनठेवण्याचीकिमयामोहिनीमध्येआहे.यामध्येचमोहिनीचंयशसामावलंआहे.मनोरुग्णाचीकारणमीमांसाखोलातजाऊनवास्तवालाउजाळादेणारीआहे.त्यावरीलमानसशास्त्रीयउपायांचेउपयोजनहीलेखिकेच्याअभ्यासपूर्णचिंतनाचीसाक्षदेते.मनोरुग्णाच्यामनाचाकलअध्यात्माकडेवळवूनमानसशास्त्रीयउपायामध्येएकदिशासूचितकेलीआहे.एकावेगळ्याविषयामुळेमराठीसाहित्यक्षेत्रात‘मोहिनी’लक्षवेधीठरलीतरनवलनाही.